Ve Sen!/Kezer

2009-04-23 12:10:00
Ve Sen!/Kezer

Ve sen!
Anlamış değilim hala.
Işık hızıydı; zamanın yoklukluğunda aldırdığın yol.
Düş müydü sıcak gecelerde dolunayda saklambaç ,
Kırık dökük salıncakta kaybolmak,
Kelebek esenliği düş müydü?

Yok artık; sorgu sual, artık yok!
Hiç olmamıştı gerçi ya,
Şimdi , uzaydaki boşluğu da içine alacak bir derinlik kaldı yüreğimde.
Kime teşekkür etmeli ki?
Sana mı?
Şek ve şüpheden uzak gökkuşağına takılan bana mı?
Yoksa silinmez kadere mi?
Yada yaşayacağı bedeni kendi belirleyen aşka mı?
Sahi kime?

Hata ve hilafdan uzak yol aldığım günden beri,
Az derde girmedi hoyrat başım.
Çektiğim sıkıntılarsa kocamış bir şehre bedel.
Öte tarafta; perdesiz, merdivensiz  yağmur arzuları da yaşadım.
Kar zarar dengesi kurulmuş olsa,
Muhasebecim; "abi bu ay ki ka de ve bükecek belimizi" derdi.

Neden yazdım tüm bunları dersen?
Bil istedim.
Sen mutlu olup yedi renge büründükçe ,
Beni serinletecek gökkuşağının yaramaz çocukları.

Tarih ve şehirsiz olsun işbu şiirim.
Tüm zamanlar ve bütün yeryüzü gözbebeğimde su olup denize akıyorsa,
Varsın zaman ve mekan kaydı düşülmesin...

Kaç kişi bilecek bu şiiri ?
İçimdeki yanardağı kaç kişi görecek?
Bir mi iki mi?
Üç olmadığı kesin...

Ve sen!

...



0
0
0
Yorum Yaz